groep 1-2 - Thema Ziek Zijn
Een bezoekje van een echte operatieassistent in onze klas
24 januari 2006

(klik op een foto voor een uitvergroting)


We werken deze periode over "Ziek zijn".
Dit onderwerp spreekt de kinderen erg aan. Zeker in deze tijd van het jaar wanneer iedereen wel verkouden of grieperig is. Elk kind is wel eens ziek geweest en heeft koorts gehad. Feilloos kunnen ze hier over vertellen. Zeker wanneer het gaat over ziek zijn thuis. Kenmerkend is het vertroeteld worden, lekker op de bank liggen en een drankje of een sapje krijgen, spugen in bed, koorts hebben…… Elk kind heeft dit wel eens meegemaakt. Anders is het wanneer je ziek bent en naar het ziekenhuis moet. Veel kinderen vinden dit spannend, zeker wanneer ze dit nog niet hebben meegemaakt en andere kinderen hier over vertellen. Daarom hebben we in groep 1- 2 de vader van Bram uitgenodigd die in het ziekenhuis op de operatiekamer werkt en de kinderen het een en ander komt vertellen.

409 410 411

De vader van Bram was goed voorbereid en vertelde de kinderen hoe het allemaal in zijn werk gaat wanneer je in het ziekenhuis komt te liggen. Hij had voor alle kinderen een armbandje meegebracht waarop de naam kwam te staan zodat de dokter en de zuster weet wie je bent. De meisjes kregen een roze bandje en de jongens natuurlijk een blauwe. Wanneer je veel keelpijn hebt en verkouden bent moeten je amandelen geknipt worden. Voordat dat gebeurt krijg je op je arm eerst een wonderzalfje op de plek waar het infuus wordt ingebracht dat ervoor zorgt dat je gaat slapen en zo niets merkt van de operatie. Erg aanschouwelijk was het vliegtuigje dat aan het slangetje wordt gekoppeld van het infuus waar het slaapdrankje wordt ingespoten.

Muisstil en vol aandacht zaten de kinderen te luisteren en te kijken. De vader van Bram had voor ook iedereen een spuitje meegebracht en een borstel waar de dokter zich van tevoren goed mee moet wassen zodat alle bacteriën weg zijn en alles goed schoon is voordat de operatie begint. Daarom moet ik ook een mondkap en de muts op. Kijk goed en blijf goed kijken want ik ben en blijf de papa van Bram. En daar stond "Dokter Piet". Na de operatie ga je terug naar de kamer en daar word je lekker verwend door de zusters, je krijg veel koud drinken en lekker veel ijsjes. Dan is je keel weer gauw beter en kun je beter slikken. Ook breekt een kind wel eens zijn arm of been en soms moet daar dan een pin ingezet worden. Natuurlijk had hij ook een pin bij zich. En bij elk kind werd gepast of de pin bij hem of haar paste. Wanneer die pin erin gezet wordt krijg je ook eerst een slaapspuitje.

De vader van Bram bracht het zo dat niemand bang was. De kinderen hingen aan zijn lippen en als klap op de vuurpijl werd er ook nog een heus gips aangelegd aan de linker arm van Timon. Hij was de "gelukkige".

Voorzien van gips ging Timon ´s morgens naar huis, na de ervaring opgedaan te hebben dat het toch wel lastig is dat je met een arm niet alles kunt doen, zeker bij het buiten spelen. De kinderen hebben deze morgen erg genoten en zeker veelgeleerd en ik weet zeker dat de angst voor het ziekenhuis een stuk minder zal zijn door het leuke verhaal van de vader van Bram. Dank je wel Piet vanaf deze plaats.

Wilt u foto's bijbestellen? Klik dan hier